Ik draai natuurlijk bij mijn lessen al heel lang heel veel verschillende soorten muziek. Vooral tango, modern en klassiek, maar ook niet tango. Zelf ben ik in die zin echt een danser dat ik eigenlijk al dansend het best de muziek tot me door kan laten dringen. Ik moet erop bewegen. En omdat tango in mijn genen zit is het niet raar dat ik ook op veel niet-tango muziek toch lekker tango bleek te kunnen dansen.

Toen Elise omhoog zat omdat er geen deejay in Broers was ben ik eigenlijk vooral om haar uit de brand te helpen een keertje gaan draaien. Ik bleek het veel leuker te vinden dan ik had gedacht. Dat is - achteraf bekeken -  wel logisch eigenlijk. Mensen laten dansen in mijn lessen en mensen laten dansen op de dansvloer - er zit wel een overeenkomst in. En de meeste dansers vinden mijn draaien ook leuk. Ook de niet-tango. Soms zelfs juist de niet-tango. Daar komen ze over vragen wat t was. En walsjes natuurlijk, walsjes zijn altijd goed. Tango- en niet-tangowalsjes. Nu krijg ik zelfs smsjes van fans - " Draai jij vanavond? Dan kom ik hoor". Tot groot vermaak van mijn stiefzoon die als electrodeejay werkt en wiens naam regelmatig op posters staat.

Tango is mijn basis en is dus ook de basis van wat en hoe ik draai. Maar daarnaast dus regelmatig niet-tango - maar wel lekker dansbaar. Zelf hoogstpersoonlijk in mijn eigen woonkamer al en daarna in de lessen uitgeprobeerd. Ik probeer elke keer dat ik draai tenminste een keer de tango Marioneta te draaien - zo heet mijn niet-tango bedrijf. Wie m herkent krijgt een ceedeetje van me met mijn favorieten. En ik sluit graag af met Dr John - Tango Palace. Over dat tango eigenlijk another small-town blues is. maar dat verstaat nooit iemand- want het danst ook best lekker die small town blues muziek.