Jan van Dorp over het mede besturen van Tango El Gancho

Het was op één van druk bezochte avonden in de Moira toen Rinus de Loos mij – een beetje geheimzinnig -bij de bar benaderde over een functie bij Stichting El Gancho. Ik wist nauwelijks van het bestaan van een dergelijk instituut. Was natuurlijk wel nieuwsgierig en had als eerste reactie: “Vindt Marjon dat wel goed?” Rinus verzekerde mij dat Marjon het prima zou vinden. Dus zei ik dat ik wel verder wilde praten en werd uitgenodigd om de eerstvolgende bestuursvergadering bij te wonen. Er ging een nieuwe wereld voor mij open. Als tangodanser denk je alleen maar aan je pasjes en de rest bestaat als het ware niet. Je kijkt door een vernauwde koker de wereld van de tango in. Maar ik vond het wel een hele eer om bij de mensen die ik om hun danskunst bewonderde aan de bestuurstafel aan te mogen schuiven. In die tijd zaten Marjon, Mark, Elise en Rinus in het bestuur.

“Wij hebben iemand nodig die goed is met cijfers en lettertjes”, spraken zij gewichtig. Het creatieve gedeelte is in dit bestuur al ruimschoots vertegenwoordigd, voegde de voorzitter daar resoluut aan toe. Er flitsten allerlei gedachten door mijn hoofd. Waar begin ik aan? Ik dacht terug aan de HBS-a en mijn tweejarige carrière als jongste bediende bij de AMRO bank. Ook mijn juridische kennis zou goed van pas kunnen komen. Dus ik zei schoorvoetend: “Ja” tegen de stichting. Ik werd gelijk gebombardeerd tot secretaris, omdat ik wel eens meer een verslag geschreven had. Maar wat ging het allemaal snel! Rinus en Mark verlieten het bestuur (niet omdat Jan er zitting in nam - wel omdat het nu in veilige handen was red..) en voor ik het in de gaten had was ik ook nog de penningmeester. Nu houd ik van puzzelen en alles kloppend maken. Dat is een soort tweede natuur. Maar ging dit niet mijn pet te boven? Iedereen was tevreden over mijn werk en ik ben na mijn eerste proefjaar voor een volgende termijn benoemd.
Gelukkig was Ruben bereid om het bestuur te versterken en blijven Mark en Rinus als adviseur van het bestuur op de achtergrond actief.

Zo’n stichting organiseert allemaal feesten met kosten, opbrengsten, rekeningen, belasting toegevoegde waarde en vennootschapsbelasting en aan het einde van het jaar moet er ook nog een klein beetje overblijven voor eventualiteiten zoals een jubileumfeest of iets dergelijks. Er gebeurt heel veel achter de schermen voordat iets goed van de grond komt en de tangodansers kunnen dansen, want daar gaat het tenslotte om. Hier een beetje winst, daar een beetje verlies en aan het einde van het jaar een appeltje voor de dorst, net als in ieder huishouden. U begrijpt het al: Een gezond huishouden voeren dat is mijn devies.

Tangoschool en Stichting vormen tezamen El Gancho. De beide onderdelen opereren juridisch onafhankelijk van elkaar. De verbinding wordt geborgd door Marjon als bestuurder van stichting en als directeur van de school.
De stichting komt ongeveer 8 keer per jaar bij elkaar om af te stemmen, visies te ontwikkelen en een aantrekkelijk salonprogramma in elkaar te zetten.

Jan geeft ook soms workshops, samen met zijn Gina.


foto: Puur Portret