Lees hieronder het verslag van het bezoek van Ezequiel en Geraldin in 2008 aan Tango El Gancho.

In december 2008 bestond Tango El Gancho twintig jaar. Ter gelegenheid daarvan kregen we bezoek van een wereld top danspaar, Ezequiel & Geraldin Paludi-Rojas. September 2008 waren ze ook bij ons te gast en dat is iedereen erg goed bevallen. We zijn trots dat ze de viering van onze verjaardag komen opluisteren met workshops, een optreden, en eventueel privélessen.

Onze docent Rob Zwitserlood ontmoette ze in Buenos Aires en was zo enthousiast dat hij ze uitnodigde om een weekeind te komen les geven. In samenwerking met Stichting El Gancho en Rob & Margo Zwitserlood organiseerde Tango El Gancho een weekeind vol workshops en een feest met o.a een dansoptreden van Ezequiel en Geraldin.

Rob heeft speciaal voor ons een artikel over Ezequiel en Geraldin en zijn ervaringen in Buenos Aires geschreven.

Buenos Aires, februari 2008.

We staan in Colombres, een rustig straatje met bloeiende bomen in de wijk Boedo, voor de deur van de tangostudio van Ezequiel en Geraldin. Het is de voordeur van een gewoon woonhuis. We vragen ons af of we wel aan het goede adres zijn, er is niets van tango te horen of te zien. We bellen aan, de zoemer gaat en we kunnen naar binnen. Meteen is er een trap naar boven en we belanden in een onverwacht mooie ruimte. De dansstudio is de oude toonzaal van een naastgelegen vloertegelfabriek uit de 19e eeuw. Er ligt een prachtige mozaïekvloer en ook alle wanden zijn bedekt met fraaie tegeltableaus. We zijn wat vroeg en daardoor getuige van een intiem tafereel: Ezequiel en Geraldin kijken smoorverliefd naar elkaar en hun kleine baby’tje op Geraldin’s arm. Ze laten zich eigenlijk niet storen door onze binnenkomst. Dan kijken ze op en heten ons van harte welkom. Hun dochtertje Amapolia is acht weken oud en ze zijn net weer gestart met het geven van lessen. Langzaam loopt de zaal vol met leerlingen. Overwegend jonge Argentijnen en een paar buitenlanders. Amapolia wordt in haar wiegje gelegd en de muziek gaat aan.

Ezequiel en Geraldin geven alleen maar groepslessen van twee uur. Ze willen de tijd hebben om het lesmateriaal goed door te werken en alle leerlingen voldoende aandacht te geven. In de groepen zitten dansers van allerlei niveaus. Ze zijn heel enthousiaste en bevlogen docenten. Didactisch zijn ze heel sterk en ze zijn voortdurend bezig met aanwijzingen geven en dansen met hun leerlingen. Er wordt veel gewisseld tijdens de les en diverse malen wordt iedereen uitgenodigd om voor de hele groep voor te dansen. Iedereen moedigt elkaar aan en alle paren krijgen van Ezequiel en Geraldin feedback op hun eigen niveau. Er wordt erg veel gelachen en keihard gewerkt. Ezequiel en Geraldin zorgen ervoor dat niet zij, maar de leerlingen het middelpunt zijn en helpen iedereen om makkelijker, mooier en muzikaler te dansen. Bijzonder is de fantastische, positieve sfeer die ze samen neerzetten. Ze stralen zoveel liefde uit voor elkaar, hun leerlingen en de tango dat iedereen daardoor wordt aangestoken. Aan het eind van de les is iedereen doorzweet en zien we alleen maar blije gezichten. Geraldin verdwijnt dan naar een achterkamertje om haar kindje te gaan voeden en Ezequiel doet de gasten uitgeleide. We nemen nog drie lessen bij ze in de twee weken dat we in Buenos Aires zijn. Aan het eind van de laatste les nodig ik ze uit om naar Utrecht te komen. Ze blijken in augustus op tournee te gaan in Duitsland en Engeland. Daar willen ze wel een weekend Utrecht aan vastplakken. Op 6 en 7 september komen ze dus voor het eerst samen naar Nederland, voor een weekend met workshops en optreden.

Geraldin begon al met tangodansen toen ze 6 jaar was. Haar moeder nam haar altijd mee naar tangosalons en dansshows. Geraldin oefende veel met de oude milongueros in practicas. Vanaf haar 16e jaar is ze professioneel danseres, maar eigenlijk had ze liever turnster willen worden. Volgens velen behoort ze tot de beste tangodanseressen van dit moment. Ze staat bekend om haar prachtige voetenwerk en boleo’s. Ze danste in diverse speelfilms (o.a. Assassination Tango, Je ne suis pas là pour être aimé) met haar partner Javier Rodríguez en toerde over de hele wereld.
Ezequiel danst vanaf zijn 23e jaar. Hij ontmoette Vanina Bilous en Roberto Herrera en werd door hen opgeleid tot professioneel danser met zijn danspartner Sabrina Masso. Ezequiel danste in veel shows en ook met een Argentijnse rockband, Bersuit Vergabarat. Ezequiel en Geraldin ontmoetten elkaar voor het eerst in Amsterdam op het Tangomagia festival in 2002, waar ze beiden met hun toenmalige partners lesgaven. Toen ze uiteindelijk een dans- en liefdespaar werden, gaf dat grote commotie in de tangowereld in Buenos Aires.

Ezequiel en Geraldin hebben een pittige dansstijl. Ze zijn duidelijk geworteld in de traditionele tango. Hun dans is vloeiend en organisch, met veel dynamiek. Het zijn allebei sterke dansers, Ezequiel danst strak en scherp en Geraldin maakt het zacht en rond met haar prachtige versieringen. Hun repertoire lijkt oneindig, met veel verrassende wendingen. Voor hen is er maar één tango. Ze vinden het jammer dat er tegenwoordig zoveel hokjesgeest is in de tango. Geraldin: “Tango came into our lives. Tango touches you, you don’t touch tango. It just happens. Dancers don’t believe in a philosophy, they just dance”.
Ezequiel: “When we teach, we try to share knowledge. We want to make it possible for people to dance. Many teachers make it difficult. We try to let people have more fun. I think the most important thing is that tango fixes into your life, you don’t fix into the tango life. Tango is something that you breathe, or smoke, depending upon the situation!”.